การตั้งราคาแบบขั้นบันได

การตั้งราคาแบบขั้นบันไดคือโครงสร้างที่ราคาเปลี่ยนเมื่อลูกค้าเคลื่อนระหว่างระดับที่กำหนดไว้ เช่น ช่วงการใช้งาน จำนวนสั่งซื้อ หรือแพ็กเกจฟีเจอร์ แต่ละขั้นมีอัตราหรือชุดสิ่งที่รวมอยู่ของตัวเอง ลูกค้าที่ต้องการมากขึ้นจะจ่ายรวมมากขึ้น ขณะที่ลูกค้าที่ต้องการน้อยกว่าเริ่มต้นได้ในราคาที่ต่ำกว่า

สามวิธีในการสร้างขั้นราคา

ขั้นราคาสร้างได้จากแทบทุกตัววัดที่ลูกค้าเข้าใจได้ ในทางปฏิบัติ สามฐานครอบคลุมกรณีส่วนใหญ่ และธุรกิจจำนวนมากใช้สองฐานร่วมกัน

  • ขั้นตามการใช้งานคิดเงินตามปริมาณบริการที่ใช้ เช่น จำนวนข้อความที่ส่ง พื้นที่จัดเก็บที่ใช้ หรือจำนวนชั่วโมงที่จอง
  • ขั้นตามปริมาณคิดเงินตามจำนวนหน่วยที่สั่ง ผู้ซื้อค้าส่ง 500 หน่วยจึงจ่ายอัตราต่อหน่วยต่ำกว่าผู้ซื้อ 20 หน่วย
  • ขั้นตามฟีเจอร์ขายเป็นแพ็กเกจ มักมีสามแบบ โดยแพ็กเกจที่สูงขึ้นแต่ละระดับเพิ่มความสามารถ ขีดจำกัด หรือระดับบริการ

ฐานที่คุณเลือกควรสอดคล้องกับวิธีที่ลูกค้าได้รับคุณค่า หากคุณค่าเพิ่มขึ้นตามการใช้งาน ขั้นตามการใช้งานจะรู้สึกเป็นธรรม หากคุณค่ามาจากความสามารถเฉพาะ ขั้นตามฟีเจอร์จะทำให้อธิบายเส้นทางการอัปเกรดได้ง่ายขึ้น

ขั้นตามปริมาณแบบไล่ระดับและแบบคิดทุกหน่วย

ขั้นตามปริมาณมีสองรูปแบบที่ให้ยอดเรียกเก็บต่างกันมาก ในโครงสร้างแบบไล่ระดับ แต่ละช่วงของหน่วยจะคิดในอัตราของตัวเอง ในโครงสร้างแบบคิดทุกหน่วย เมื่อผู้ซื้อข้ามเกณฑ์แล้ว ทุกหน่วยในคำสั่งซื้อจะคิดในอัตราที่ต่ำกว่า

ตัวอย่างเช่น สมมติหน่วยที่ 1 ถึง 100 ราคาหน่วยละ 2 ดอลลาร์ และหน่วยที่ 101 ถึง 500 ราคาหน่วยละ 1.50 ดอลลาร์ ผู้ซื้อ 300 หน่วยจะจ่าย 100 คูณ 2 บวก 200 คูณ 1.50 ภายใต้โมเดลแบบไล่ระดับ ซึ่งเท่ากับ 500 ดอลลาร์ ภายใต้โมเดลแบบคิดทุกหน่วย ผู้ซื้อรายเดียวกันจะจ่าย 300 คูณ 1.50 ซึ่งเท่ากับ 450 ดอลลาร์ ตัวเลขเหล่านี้สมมติขึ้นเพื่อแสดงการคำนวณเท่านั้น

โมเดลแบบคิดทุกหน่วยสร้างหน้าผาราคา ที่ 100 หน่วยพอดี ยอดเรียกเก็บคือ 200 ดอลลาร์ แต่ที่ 101 หน่วยกลับลดลงเหลือ 151.50 ดอลลาร์ ผู้ซื้อที่อยู่ใกล้เกณฑ์จะสั่งมากขึ้น ซึ่งอาจเป็นเป้าหมาย แต่ผู้ขายก็เสียอัตรากำไรของ 100 หน่วยแรกไปด้วย ขั้นแบบไล่ระดับหลีกเลี่ยงการกระโดดนั้นได้

การออกแบบแพ็กเกจฟีเจอร์

ขั้นตามฟีเจอร์ได้ผลเมื่อการขยับขึ้นแต่ละขั้นแก้ปัญหาที่ขั้นต่ำกว่าแก้ไม่ได้ วิธีทดสอบที่มีประโยชน์คือเขียนหนึ่งประโยคต่อขั้นที่ระบุว่าขั้นนั้นเหมาะกับใคร หากสองขั้นใช้ประโยคเดียวกัน แสดงว่าขั้นหนึ่งไม่จำเป็น

แพ็กเกจกลางมักมียอดขายส่วนใหญ่ เพราะอยู่ระหว่างตัวเลือกเริ่มต้นแบบพื้นฐานกับตัวเลือกพรีเมียม บางทีมจงใจทำให้ขั้นสูงสุดเป็นจุดอ้างอิง ซึ่งเชื่อมโยงกับแนวคิดในหัวข้อการใช้ราคาอ้างอิง (Price Anchoring) และปรากฏการณ์ตัวล่อ (Decoy Effect) วิธีนี้จะได้ผลก็ต่อเมื่อทุกขั้นยังเป็นตัวเลือกจริงที่ลูกค้าบางรายจะเลือก

ขีดจำกัดภายในขั้นตามฟีเจอร์ควรได้รับความใส่ใจเท่ากับราคา การจำกัดจำนวนผู้ใช้ โปรเจกต์ หรือคำสั่งซื้อมักเป็นสิ่งที่ผลักลูกค้าไปยังระดับถัดไป จึงควรตั้งขีดจำกัดไว้ตรงจุดที่ลูกค้าที่กำลังเติบโตต้องการมากขึ้นตามธรรมชาติ ไม่ใช่ตรงจุดที่ลูกค้าทั่วไปอยู่ตั้งแต่วันแรก

แตกต่างจากคำใกล้เคียงอย่างไร

หัวข้อในพจนานุกรมหลายหัวข้ออธิบายโครงสร้างที่เกี่ยวข้อง การตั้งราคาเป็นระดับชั้น (Price Lining) กำหนดระดับราคาตายตัวจำนวนไม่มากทั่วทั้งกลุ่มสินค้าค้าปลีก เช่น สินค้าประเภทเดียวกันสามระดับคุณภาพ การตั้งราคาแบบหลายชิ้นเสนอดีลสำหรับจำนวนที่กำหนด เช่น สามชิ้น 10 ดอลลาร์ โดยไม่มีตารางช่วงครบชุด ราคาส่วนเพิ่มอธิบายราคาของหน่วยถัดไป ซึ่งเป็นสิ่งที่เปลี่ยนไปพอดีที่ขอบเขตของแต่ละขั้น

การตั้งราคาแบบขั้นบันไดคือตารางที่กว้างกว่า ได้แก่ ชุดระดับครบถ้วน กฎการเคลื่อนระหว่างระดับ และอัตราหรือแพ็กเกจที่ชัดเจนในแต่ละระดับ

การกำหนดขอบเขตขั้น

  1. พล็อตกราฟว่าลูกค้าปัจจุบันใช้งานหรือสั่งซื้อมากเพียงใด แล้วมองหากลุ่มที่เกาะตัวกันตามธรรมชาติ
  2. วางขอบเขตไว้สูงกว่ากลุ่มที่พบบ่อยเล็กน้อย เพื่อให้ลูกค้าทั่วไปอยู่ภายในขั้นได้อย่างสบาย
  3. ตรวจอัตรากำไรที่ด้านล่างและด้านบนของทุกขั้น รวมถึงต้นทุนผันแปรที่เพิ่มขึ้นตามการใช้งาน
  4. ทดสอบว่าลูกค้าจ่ายเท่าใดเมื่ออยู่ห่างหนึ่งหน่วยทั้งสองฝั่งของแต่ละขอบเขต เพื่อหาหน้าผาราคา
  5. เปรียบเทียบยอดเรียกเก็บของคุณที่ปริมาณอ้างอิงไม่กี่ระดับกับค่าใช้จ่ายของทางเลือกอื่น

ขอบเขตที่ตัดผ่านกลางกลุ่มที่หนาแน่นจะสร้างความติดขัด ลูกค้าจำนวนมากจะอยู่เหนือขีดจำกัดเพียงเล็กน้อยและรู้สึกว่ากำลังจ่ายค่าขั้นที่แทบไม่ได้ใช้

การเปรียบเทียบขั้นราคากับคู่แข่ง

ขั้นราคาทำให้การเปรียบเทียบราคาโดยตรงยากขึ้น ทั้งสำหรับลูกค้าและผู้ขาย คู่แข่งอาจดูถูกกว่าที่ปริมาณน้อยแต่แพงกว่าที่ปริมาณมาก วิธีเปรียบเทียบที่เป็นธรรมที่สุดคือตั้งราคาตะกร้าอ้างอิงไม่กี่ชุด เช่น 50, 200 และ 1,000 หน่วย แล้วคำนวณยอดเรียกเก็บรวมและราคาต่อหน่วยที่แท้จริงของแต่ละชุด

ทำการเปรียบเทียบนั้นซ้ำเมื่อคู่แข่งเปลี่ยนตารางราคา การเปลี่ยนขอบเขตเพียงจุดเดียวอาจเปลี่ยนตำแหน่งเปรียบเทียบของคุณสำหรับลูกค้าทั้งกลุ่ม โดยที่รายการราคาของคุณไม่ได้เปลี่ยนเลย

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

  • สร้างขั้นมากจนลูกค้าบอกไม่ได้ว่าขั้นใดเหมาะกับตน
  • วางขอบเขตไว้ตรงจุดที่ยอดเรียกเก็บลดลงฮวบเมื่อเพิ่มเพียงหนึ่งหน่วยโดยไม่ตั้งใจ
  • ตั้งราคาช่วงการใช้งานสูงสุดต่ำกว่าต้นทุนการให้บริการผู้ใช้หนัก
  • เพิ่มฟีเจอร์ให้ขั้นต่ำสุดจนไม่มีใครต้องอัปเกรด
  • เปลี่ยนขีดจำกัดของขั้นโดยไม่บอกลูกค้าเดิมว่ายอดเรียกเก็บของพวกเขาจะเป็นอย่างไร

ทบทวนขั้นราคาอย่างน้อยปีละครั้ง หรือหลังการเปลี่ยนแปลงต้นทุนใดๆ รูปแบบการใช้งานเปลี่ยนไป และโครงสร้างที่เหมาะกับลูกค้าตอนเปิดตัวอาจทำให้ลูกค้ากลุ่มใหญ่ติดค้างอยู่ระหว่างระดับในภายหลัง

ประเด็นสำคัญ

  • การตั้งราคาแบบขั้นบันไดเปลี่ยนอัตราหรือแพ็กเกจเมื่อลูกค้าเคลื่อนระหว่างระดับที่กำหนดไว้
  • ขั้นราคาอาจอิงจากการใช้งาน ปริมาณสั่งซื้อ หรือฟีเจอร์ และฐานควรสอดคล้องกับวิธีที่ลูกค้าได้รับคุณค่า
  • ขั้นตามปริมาณแบบไล่ระดับและแบบคิดทุกหน่วยอาจให้ยอดเรียกเก็บต่างกันมากสำหรับคำสั่งซื้อเดียวกัน
  • วางขอบเขตรอบกลุ่มลูกค้าจริง และตรวจทุกขอบเขตเพื่อหาหน้าผาราคา
  • เปรียบเทียบขั้นราคากับคู่แข่งโดยใช้ตะกร้าอ้างอิง ไม่ใช่ราคาตั้งเพียงราคาเดียว

คำถามที่พบบ่อย

การตั้งราคาแบบขั้นบันไดเหมือนกับส่วนลดตามปริมาณหรือไม่

ส่วนลดตามปริมาณเป็นรูปแบบหนึ่งของการตั้งราคาแบบขั้นบันได การตั้งราคาแบบขั้นบันไดยังครอบคลุมช่วงการใช้งานและแพ็กเกจฟีเจอร์ ซึ่งราคาเปลี่ยนเพราะสิ่งที่รวมอยู่ ไม่ใช่เพราะจำนวนหน่วยที่ซื้อ

ธุรกิจควรมีกี่ขั้น

ไม่มีจำนวนตายตัว แพ็กเกจฟีเจอร์สามแบบเป็นที่นิยมเพราะเปรียบเทียบง่าย แต่จำนวนที่เหมาะสมคือจำนวนน้อยที่สุดที่ครอบคลุมกลุ่มลูกค้าหลักโดยไม่ทับซ้อนกัน

แบบไหนดีกว่า ระหว่างขั้นแบบไล่ระดับกับแบบคิดทุกหน่วย

ขั้นแบบไล่ระดับให้ยอดเรียกเก็บที่ราบรื่นกว่าและปกป้องอัตรากำไรของหน่วยแรกๆ ขั้นแบบคิดทุกหน่วยสร้างแรงผลักดันให้ข้ามเกณฑ์ได้มากกว่า แต่ทำให้เกิดหน้าผาราคาที่ต้องตรวจสอบอย่างระมัดระวัง

คำที่เกี่ยวข้อง

ใน BlackAha Pricing Reports ช่วยให้คุณวิเคราะห์ดัชนีราคา ตำแหน่งราคา และการเปลี่ยนแปลงราคาตามหมวดหมู่ แบรนด์ และร้านค้า

กลับไปที่พจนานุกรมราคา