Ceny progowe

Ceny progowe to struktura, w której cena zmienia się, gdy klient przechodzi między określonymi poziomami, np. przedziałami zużycia, wielkościami zamówień lub pakietami funkcji. Każdy próg ma własną stawkę lub zakres. Klienci, którzy potrzebują więcej, płacą łącznie więcej, a ci, którzy potrzebują mniej, mogą zacząć od niższej ceny.

Trzy sposoby budowania progów

Progi można oprzeć na niemal każdej mierze zrozumiałej dla klienta. W praktyce trzy podstawy obejmują większość przypadków, a wiele firm łączy dwie z nich.

  • Progi zużycia naliczają opłatę według tego, ile usługi się wykorzystuje, np. wysłanych wiadomości, użytej przestrzeni czy zarezerwowanych godzin.
  • Progi ilościowe naliczają opłatę według liczby zamówionych sztuk, więc hurtowy nabywca 500 sztuk płaci niższą stawkę jednostkową niż nabywca 20.
  • Progi funkcji to sprzedaż pakietów, często trzech, w których każdy wyższy pakiet dodaje możliwości, limity lub poziom obsługi.

Wybrana podstawa powinna odpowiadać temu, jak klienci zyskują wartość. Jeśli wartość rośnie z użyciem, próg zużycia wydaje się uczciwy. Jeśli wartość wynika z konkretnych możliwości, progi funkcji ułatwiają wyjaśnienie ścieżki przejścia na wyższy plan.

Progi ilościowe stopniowane i na wszystkie sztuki

Progi ilościowe występują w dwóch formach, które dają bardzo różne rachunki. W strukturze stopniowanej każdy przedział sztuk jest rozliczany według własnej stawki. W strukturze na wszystkie sztuki, gdy kupujący przekroczy próg, każda sztuka w zamówieniu jest rozliczana według niższej stawki.

Załóżmy na przykład, że sztuki od 1 do 100 kosztują po 2 dolary, a sztuki od 101 do 500 po 1,50 dolara. Nabywca 300 sztuk płaci w modelu stopniowanym 100 razy 2 plus 200 razy 1,50, czyli 500 dolarów. W modelu na wszystkie sztuki ten sam nabywca płaci 300 razy 1,50, czyli 450 dolarów. Te liczby są założone tylko po to, by pokazać rachunek.

Model na wszystkie sztuki tworzy uskok. Przy dokładnie 100 sztukach rachunek wynosi 200 dolarów, ale przy 101 sztukach spada do 151,50 dolara. Kupujący blisko granicy zamówią więcej, co może być celem, ale sprzedawca oddaje też marżę na pierwszych 100 sztukach. Progi stopniowane unikają tego skoku.

Projektowanie pakietów funkcji

Progi funkcji działają, gdy każdy krok w górę rozwiązuje problem, którego niższy próg nie rozwiązuje. Przydatny test: napisz dla każdego progu jedno zdanie o tym, dla kogo jest. Jeśli dwa progi mają to samo zdanie, jeden z nich jest zbędny.

Środkowy pakiet często odpowiada za większość sprzedaży, bo leży między podstawową opcją wejściową a opcją premium. Niektóre zespoły celowo robią z najwyższego progu punkt odniesienia, co łączy się z ideami zakotwiczenia cenowego i efektu wabika. Działa to tylko wtedy, gdy każdy próg pozostaje prawdziwą opcją, którą część klientów wybierze.

Limity w progach funkcji wymagają takiej samej staranności jak ceny. Limit użytkowników, projektów lub zamówień często popycha klienta na wyższy poziom, więc ustawiaj limity tam, gdzie rosnący klient w naturalny sposób potrzebuje więcej, a nie tam, gdzie typowy klient jest już pierwszego dnia.

Czym różnią się od pokrewnych pojęć

Kilka haseł słownika opisuje pokrewne struktury. Linia cenowa (price lining) wyznacza niewielką liczbę stałych punktów cenowych w asortymencie, np. trzy poziomy jakości tego samego typu produktu. Ceny wielosztukowe to oferta na określoną liczbę sztuk, np. trzy za 10 dolarów, bez pełnego harmonogramu przedziałów. Cena krańcowa opisuje cenę kolejnej sztuki, czyli dokładnie to, co zmienia się na każdej granicy progu.

Ceny progowe to szerszy harmonogram: pełny zestaw poziomów, zasady przechodzenia między nimi i jasna stawka lub pakiet na każdym poziomie.

Wyznaczanie granic progów

  1. Nanieś na wykres, ile obecni klienci zużywają lub zamawiają, i szukaj naturalnych skupisk.
  2. Ustaw granice tuż powyżej typowych skupisk, aby typowi klienci wygodnie mieścili się w progu.
  3. Sprawdź marżę na dole i na górze każdego progu, w tym koszty zmienne rosnące z użyciem.
  4. Sprawdź, ile klient płaci o jedną sztukę poniżej i powyżej każdej granicy, aby znaleźć uskoki.
  5. Porównaj swój rachunek przy kilku ilościach referencyjnych z kosztem alternatyw.

Granice przecinające środek gęstego skupiska powodują tarcia. Wielu klientów znajdzie się tuż powyżej limitu i poczuje, że płaci za próg, z którego ledwo korzysta.

Porównywanie progów z konkurencją

Progi utrudniają bezpośrednie porównanie cen klientom i sprzedawcom. Rywal może wyglądać na tańszego przy małych ilościach i droższego przy dużych. Najuczciwszy sposób porównania to wycena kilku koszyków referencyjnych, np. 50, 200 i 1 000 sztuk, oraz obliczenie łącznego rachunku i efektywnej ceny jednostkowej dla każdego z nich.

Powtarzaj to porównanie, gdy konkurent zmienia swój cennik. Jedna zmiana jednej granicy może przesunąć Twoją pozycję względną dla całej grupy klientów, choć Twój cennik się nie zmienił.

Częste błędy

  • Tworzenie tylu progów, że klienci nie wiedzą, który do nich pasuje
  • Przypadkowe ustawienie granicy, przy której rachunek gwałtownie spada za jedną dodatkową sztukę
  • Wycenianie najwyższego przedziału zużycia poniżej kosztu obsługi intensywnych użytkowników
  • Dodawanie funkcji do najniższego progu, aż nikt nie musi przechodzić wyżej
  • Zmienianie limitów progów bez informowania obecnych klientów, co stanie się z ich rachunkiem

Przeglądaj progi co najmniej raz w roku lub po każdej zmianie kosztów. Wzorce użycia się zmieniają, a struktura, która pasowała klientom na starcie, może później zostawić duże grupy utknięte między poziomami.

Kluczowe wnioski

  • Ceny progowe zmieniają stawkę lub pakiet, gdy klienci przechodzą między określonymi poziomami.
  • Progi mogą opierać się na zużyciu, wielkości zamówień lub funkcjach, a podstawa powinna odpowiadać temu, jak klienci zyskują wartość.
  • Progi ilościowe stopniowane i na wszystkie sztuki mogą dawać bardzo różne rachunki za to samo zamówienie.
  • Ustawiaj granice wokół rzeczywistych skupisk klientów i sprawdzaj każdą granicę pod kątem uskoków.
  • Porównuj progi z konkurencją za pomocą koszyków referencyjnych, a nie pojedynczych cen katalogowych.

Najczęściej zadawane pytania

Czy ceny progowe to to samo co rabaty ilościowe?

Rabaty ilościowe to jedna z form cen progowych. Ceny progowe obejmują też przedziały zużycia i pakiety funkcji, w których cena zmienia się z powodu tego, co jest w pakiecie, a nie liczby kupowanych sztuk.

Ile progów powinna oferować firma?

Nie ma stałej liczby. Trzy pakiety funkcji są popularne, bo łatwo je porównać, ale właściwa liczba to najmniejsza, która bez nakładania się obejmuje główne grupy klientów.

Co jest lepsze: progi stopniowane czy na wszystkie sztuki?

Progi stopniowane dają płynniejsze rachunki i chronią marżę na pierwszych sztukach. Progi na wszystkie sztuki mocniej zachęcają do przekroczenia progu, ale tworzą cenowe uskoki, które trzeba starannie sprawdzić.

Powiązane pojęcia

W BlackAha, Pricing Reports pomaga analizować indeks cen, pozycję i zmiany cen według kategorii, marki i sklepu.

Wróć do Słownika cen