การตั้งราคาตามกลุ่มลูกค้าคือการกำหนดราคาต่างกันสำหรับกลุ่มลูกค้าที่แตกต่างกัน โดยแบ่งตามลักษณะ เช่น ขนาดบริษัท อุตสาหกรรม สถานะนักศึกษา หรือความถี่ในการซื้อ แต่ละกลุ่มจ่ายราคาที่สะท้อนความต้องการ งบประมาณ และคุณค่าที่ได้รับ
กลุ่มลูกค้าต่างกันอย่างไร
ลูกค้าแทบไม่เคยให้คุณค่าสินค้าในแบบเดียวกัน บริษัทขนาดใหญ่อาจต้องการงานธุรการและการสนับสนุนเพิ่มเติม ขณะที่ฟรีแลนซ์คนเดียวต้องการเพียงฟีเจอร์หลัก นักศึกษาอาจมีงบประมาณจำกัดแต่มีแนวโน้มจะกลายเป็นลูกค้าที่จ่ายเงินในภายหลัง การตั้งราคาตามกลุ่มลูกค้ายอมรับความแตกต่างเหล่านั้นและกำหนดราคาสำหรับแต่ละกลุ่ม แทนการใช้ราคาตั้งเดียวสำหรับทุกคน
โดยหลักการ ตัวสินค้าไม่เปลี่ยนแปลง สิ่งที่เปลี่ยนคือสิทธิ์การเข้าถึง ระดับบริการ หรือขีดจำกัดการใช้งานที่แต่ละกลุ่มได้รับในราคาหนึ่งๆ
แต่ละกลุ่มยังตัดสินใจต่างกันด้วย ธุรกิจมักต้องได้รับอนุมัติจากหลายคนและเปรียบเทียบต้นทุนรวมกับเวลาที่ประหยัดได้ นักศึกษาและบุคคลทั่วไปมักตัดสินใจเร็วและเทียบแค่ราคารายเดือน ข้อความ ระยะเวลาทดลองใช้ และตัวเลือกการชำระเงินจึงควรสะท้อนเส้นทางการตัดสินใจที่ต่างกันนี้
วิธีกำหนดกลุ่มลูกค้า
- ลักษณะขององค์กร: ขนาดบริษัท อุตสาหกรรม ภูมิภาค หรือรายได้ต่อปีสำหรับผู้ซื้อที่เป็นธุรกิจ
- ลักษณะด้านสถานะ: นักศึกษา ครู องค์กรไม่แสวงผลกำไร หรือผู้ซื้อรายบุคคล
- ลักษณะเชิงพฤติกรรม: ความถี่ในการซื้อ ขนาดคำสั่งซื้อเฉลี่ย หรือจำนวนผู้ใช้ในบัญชี
- คุณลักษณะตามความต้องการ: ฟีเจอร์ที่ใช้ การสนับสนุนที่ต้องการ หรือปริมาณข้อมูลที่ประมวลผล
เริ่มจากลักษณะที่สังเกตได้หรือเก็บได้ตอนสมัคร และหลีกเลี่ยงลักษณะที่ต้องเดา ช่องข้อมูลขนาดบริษัทหรืออีเมลนักศึกษาน่าเชื่อถือกว่าการประมาณงบประมาณของลูกค้ามาก
การออกแบบระดับราคา
- ระบุกลุ่มลูกค้าที่มีมูลค่าสูงสุดและมีความต้องการต่างกันชัดเจนที่สุด
- กำหนดฟีเจอร์หรือขีดจำกัดหนึ่งอย่างที่แต่ละกลุ่มลูกค้าให้ความสำคัญมากที่สุด
- ตั้งราคาหนึ่งราคาต่อกลุ่ม แล้วตรวจสอบว่าแพ็กเกจที่ถูกที่สุดไม่แย่งยอดขายจากระดับที่สูงกว่า
- เขียนไว้ว่าแต่ละกลุ่มเข้าถึงอะไรไม่ได้ในระดับที่ต่ำกว่า เพื่อให้เส้นแบ่งชัดเจนสำหรับผู้ซื้อ
เขียนโปรไฟล์สั้นๆ สำหรับแต่ละกลุ่ม ระบุงานที่ลูกค้าใช้สินค้าทำ ข้อคัดค้านหลักในการซื้อ และฟีเจอร์ที่สำคัญที่สุด โปรไฟล์นี้เป็นแนวทางทั้งเรื่องราคาและถ้อยคำบนหน้าแพ็กเกจ
ตัวอย่างสามกลุ่มลูกค้า
สมมติว่าเครื่องมือออกแบบมีสามแพ็กเกจ นักศึกษาจ่าย $8 ต่อเดือนสำหรับผู้ใช้หนึ่งคนพร้อมการส่งออกแบบจำกัด ฟรีแลนซ์จ่าย $15 ต่อเดือนสำหรับผู้ใช้หนึ่งคนพร้อมการส่งออกเต็มรูปแบบ ทีมจ่าย $30 ต่อที่นั่ง ขั้นต่ำห้าที่นั่ง ตัวเลขเหล่านี้เป็นเพียงตัวอย่าง
สมมติว่าเครื่องมือนี้มีสมาชิกนักศึกษา 400 ราย ฟรีแลนซ์ 300 ราย และบัญชีทีม 100 บัญชีที่ใช้บัญชีละห้าที่นั่ง รายได้ต่อเดือนจากแต่ละกลุ่มคือ:
- นักศึกษา: 400 x $8 = $3,200
- ฟรีแลนซ์: 300 x $15 = $4,500
- ทีม: 100 บัญชี x 5 ที่นั่ง x $30 = $15,000
กลุ่มทีมสร้างรายได้ส่วนใหญ่แม้มีจำนวนบัญชีน้อยที่สุด ผลลัพธ์นี้กำหนดการออกแบบ บริษัทลงทุนกับฟีเจอร์สำหรับทีมได้มากขึ้น ขณะที่แพ็กเกจนักศึกษายังเป็นจุดเริ่มต้นราคาต่ำที่ป้อนลูกค้าให้อีกสองกลุ่มในภายหลัง
ขั้นต่อไปที่มีประโยชน์คือทดสอบว่าจะขายที่นั่งแบบทีมให้กลุ่มนักศึกษาในโครงการนำร่องได้หรือไม่ ผลลัพธ์จะแสดงว่ากลุ่มลูกค้าแยกจากกันจริงหรือไม่ และบอกทีมว่ากระบวนการยืนยันตัวตนต้องใช้ความพยายามเพียงใด
การแยกกลุ่มลูกค้าออกจากกัน
ราคาตามกลุ่มลูกค้าได้ผลก็ต่อเมื่อกลุ่มต่างๆ ย้ายข้ามระดับได้ไม่ง่าย นักศึกษาอาจใช้บัญชีร่วมกัน ฟรีแลนซ์อาจลงทะเบียนเป็นบริษัท หรือทีมอาจซื้อที่นั่งทีละที่เพื่อเลี่ยงจำนวนขั้นต่ำ การรั่วไหลเหล่านี้ลดรายได้และทำให้เกิดการเปรียบเทียบที่ไม่เป็นธรรมระหว่างกลุ่ม การยืนยันตัวตน กฎคุณสมบัติที่ชัดเจน และขีดจำกัดการใช้งานคือมาตรการควบคุมที่ใช้กันทั่วไป
เป้าหมายคือทำให้ราคาที่ถูกต้องเป็นตัวเลือกที่ง่ายสำหรับผู้ซื้อแต่ละคน ไม่ใช่ลงโทษผู้ที่ย้ายกลุ่มอย่างถูกต้อง อธิบายเกณฑ์คุณสมบัติด้วยภาษาที่เข้าใจง่าย และให้ผู้ซื้อมีวิธีง่ายๆ ในการพิสูจน์สิทธิ์
การวัดว่ากลุ่มลูกค้าได้ผลหรือไม่
- อัตราการซื้อในหน้าแพ็กเกจของแต่ละกลุ่มลูกค้า
- รายได้เฉลี่ยต่อบัญชีแยกตามกลุ่มลูกค้า ไม่ใช่เฉพาะค่าเฉลี่ยรวม
- อัตราการอัปเกรดจากระดับเริ่มต้นไปยังระดับถัดไป
- การยกเลิกแยกตามกลุ่มลูกค้า เพราะกลุ่มราคาถูกที่มีอัตราการยกเลิกสูงอาจมีต้นทุนมากกว่ารายได้
ทบทวนตัวชี้วัดเหล่านี้ไปพร้อมกัน หากอัตราการแปลงเพิ่มขึ้นแต่รายได้ต่อบัญชีลดลง มักหมายความว่าระดับเริ่มต้นกำลังดึงดูดผู้ซื้อที่ยินดีจ่ายมากกว่านั้น และต้องปรับเส้นแบ่งระหว่างระดับ
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยที่สุดคือสร้างกลุ่มที่ดูมีเหตุผลบนสไลด์แต่ไม่สะท้อนความแตกต่างจริงของพฤติกรรม หากลูกค้าสองกลุ่มใช้สินค้าแบบเดียวกัน ราคาที่ต่างกันก็แค่สร้างความสับสน อีกข้อผิดพลาดคือเปลี่ยนเส้นแบ่งกลุ่มบ่อยเกินไป ลูกค้าที่ถูกย้ายระดับโดยไม่แจ้งล่วงหน้ามักจากไป และต้นทุนของการเลิกใช้นั้นมองไม่เห็นในรายการราคา
ประเด็นสำคัญ
- การตั้งราคาตามกลุ่มลูกค้ากำหนดราคาต่างกันสำหรับกลุ่มที่แบ่งตามความต้องการ งบประมาณ ขนาด หรือพฤติกรรม
- ใช้ลักษณะที่ทำนายได้ว่าลูกค้าใช้สินค้าอย่างไร ไม่ใช่แค่ว่าพวกเขาอธิบายตัวเองอย่างไร
- จำกัดระดับราคาถูกไม่ให้ตัดราคาระดับที่สูงกว่า
- ปกป้องกลุ่มลูกค้าด้วยกฎคุณสมบัติที่ชัดเจน และวัดรายได้ต่อบัญชีตามกลุ่ม
คำถามที่พบบ่อย
การตั้งราคาตามกลุ่มลูกค้าต่างจากการแบ่งแยกราคาอย่างไร
การตั้งราคาตามกลุ่มลูกค้ากำหนดกลุ่มอย่างเปิดเผย มักมาพร้อมสินค้าหรือระดับบริการที่ต่างกัน การแบ่งแยกราคาคิดราคาต่างกันสำหรับสินค้าเดียวกันตามความเต็มใจที่จะจ่าย และขึ้นอยู่กับการแยกกลุ่มออกจากกัน ทั้งสองแนวทางทับซ้อนกัน แต่การตั้งราคาตามกลุ่มลูกค้าเป็นแนวปฏิบัติที่กว้างกว่าและมองเห็นได้ชัดกว่า
ควรมีกลุ่มลูกค้ากี่กลุ่ม
สามกลุ่มเป็นจุดเริ่มต้นที่พบบ่อย เพราะให้ตัวเลือกระดับเริ่มต้น หลัก และพรีเมียมที่ชัดเจน กลุ่มที่มากขึ้นเพิ่มความซับซ้อนและทำให้เปรียบเทียบยากขึ้น เพิ่มกลุ่มเฉพาะเมื่อพฤติกรรมต่างกันมากพอที่จะคุ้มกับราคาแยก
ควรตรวจสอบสถานะนักศึกษาหรือองค์กรไม่แสวงผลกำไรหรือไม่
การตรวจสอบช่วยปกป้องราคาที่ต่ำกว่าและทำให้ข้อเสนอเป็นธรรมต่อผู้ซื้อที่จ่ายราคาเต็ม ใช้วิธีง่ายๆ ที่เหมาะกับกลุ่มเป้าหมาย เช่น อีเมลของสถาบันหรือการตรวจเอกสาร ทำให้ขั้นตอนเบาเพื่อไม่ให้ผู้ซื้อที่มีสิทธิ์ท้อใจ
ราคาตามกลุ่มลูกค้าเปลี่ยนแปลงตามเวลาได้หรือไม่
ใช่ ทบทวนราคาของแต่ละกลุ่มเทียบกับการใช้งาน ราคาคู่แข่ง และอัตราการเลิกใช้เป็นระยะ แจ้งลูกค้าเดิมล่วงหน้าก่อนเปลี่ยนแปลง และอธิบายว่าพวกเขาได้รับอะไรในราคาใหม่
คำที่เกี่ยวข้อง
ใน BlackAha Price Index ช่วยให้คุณเปรียบเทียบราคาของคุณกับค่าเฉลี่ยตลาด