การตั้งราคาเป็นระดับชั้น (Price Lining)

การตั้งราคาเป็นระดับชั้น (Price Lining) คือการเสนอกลุ่มสินค้าที่ระดับราคาตายตัวจำนวนน้อย เช่น $10, $20 และ $30 แทนที่จะมีราคาต่างกันมากมาย ทำให้การเลือกง่ายขึ้นและช่วยให้ลูกค้าเห็นความแตกต่างระหว่างระดับได้ชัดเจน

ความหมายของการตั้งราคาเป็นระดับชั้น

การตั้งราคาเป็นระดับชั้นกำหนดระดับราคาจำนวนจำกัดสำหรับกลุ่มสินค้าที่เกี่ยวข้องกัน แต่ละระดับเป็นราคาตายตัว และสินค้าทุกรายการในกลุ่มจะถูกจัดไว้ที่ระดับใดระดับหนึ่ง ร้านอาจขายเสื้อเชิ้ตทุกตัวที่ $20, $35 หรือ $50 แทนการตั้งราคาเสื้อแต่ละตัวต่างกัน

วิธีนี้เก่าแก่กว่าซอฟต์แวร์กำหนดราคาสมัยใหม่ส่วนใหญ่ และยังพบบ่อยในค้าปลีก เครื่องแต่งกาย เครื่องเขียน และอาหาร จุดแข็งคือความเรียบง่าย ลูกค้าเห็นตัวเลือกที่ชัดเจนไม่กี่ตัว แทนที่จะเป็นรายการราคายาวที่เปรียบเทียบได้ยาก

ทำไมจุดราคาคงที่จึงช่วยได้

ลูกค้าเลือกได้ง่ายขึ้นเมื่อสินค้าถูกจัดเป็นระดับที่ชัดเจน จุดราคาที่แน่นอนทำให้เห็นชัดว่าสินค้าใดเป็นตัวเลือกประหยัด ตัวเลือกระดับกลาง และตัวเลือกพรีเมียม ผู้ขายก็ได้ประโยชน์จากการวางแผนสต็อกที่ง่ายขึ้น การเปลี่ยนราคาที่น้อยลง และการสื่อสารที่ง่ายขึ้น

  • ระดับที่ชัดเจนช่วยลดเวลาที่ลูกค้าใช้เปรียบเทียบราคา
  • แต่ละระดับมีบทบาทที่กำหนดได้ เช่น ระดับเริ่มต้น หลัก หรือพรีเมียม
  • จุดราคาที่น้อยลงทำให้จัดการโปรโมชันและป้ายราคาได้ง่ายขึ้น
  • เป้าหมายสต็อกและอัตรากำไรกำหนดได้ตามระดับราคาแทนที่จะตามสินค้า

การออกแบบระดับ

การตั้งราคาเป็นระดับชั้นส่วนใหญ่ใช้สามถึงห้าระดับ ระดับที่น้อยเกินไปอาจทิ้งช่องว่างที่บังคับให้ผู้ซื้อเลือกระหว่างสินค้าที่ไม่เหมาะกับตน ระดับที่มากเกินไปอาจนำความซับซ้อนที่การตั้งราคาเป็นระดับชั้นตั้งใจขจัดกลับมาอีก

  1. ระบุช่วงต้นทุนของสินค้าในกลุ่ม
  2. เลือกจุดราคาสามหรือสี่จุดที่ครอบคลุมช่วงนั้นโดยมีช่องว่างชัดเจน
  3. จัดสินค้าแต่ละรายการเข้าระดับที่ตรงกับคุณภาพและต้นทุน
  4. กำหนดเป้าหมายอัตรากำไรสำหรับแต่ละระดับ และตรวจสอบว่าทำได้จริง

ตัวอย่างสมมติ: กลุ่มสินค้าเครื่องเขียน

ตัวอย่างเช่น ร้านเครื่องเขียนขายสมุด 40 แบบที่มีต้นทุนระหว่าง $2 ถึง $17 แทนการตั้ง 40 ราคาที่ต่างกัน ร้านสร้างจุดราคาคงที่สามจุด: $6, $12 และ $20 สมุดพื้นฐานอยู่ในระดับ $6 สมุดระดับกลางอยู่ในระดับ $12 และสมุดหนังพรีเมียมอยู่ในระดับ $20

ในกรณีสมมตินี้ ร้านพบว่าระดับราคา $12 สร้างอัตรากำไรรวมมากที่สุด เพราะลูกค้าเลือกตัวเลือกกลางได้ง่ายเมื่อความต่างจากระดับอื่นชัดเจน ร้านไม่ต้องติดตามราคาแยกกัน 40 ราคา เพียงแค่สามราคา

การตั้งราคาเป็นระดับชั้น (Price Lining) เทียบกับการตั้งราคาแบบไดนามิก

การตั้งราคาเป็นระดับชั้นเป็นแนวทางเชิงโครงสร้าง กำหนดระดับราคาตายตัวและคงไว้ ซึ่งเหมาะกับลูกค้าที่ให้ความสำคัญกับความคาดเดาได้ การตั้งราคาแบบไดนามิกเปลี่ยนราคาบ่อยๆ ตามคู่แข่ง อุปสงค์ หรือสต็อก และมีประโยชน์ในค้าปลีกออนไลน์ที่เคลื่อนไหวเร็ว ซึ่งราคาคู่แข่งเปลี่ยนทุกวัน

ทั้งสองแนวทางใช้ร่วมกันได้ ธุรกิจอาจคงระดับราคาที่มั่นคงสำหรับสินค้าหลัก และใช้การเปลี่ยนแปลงระยะสั้นเฉพาะกับสินค้าล้างสต็อกหรือสินค้าโปรโมชันที่อยู่นอกระดับหลัก

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

  • การสร้างระดับที่ใกล้กันเกินไป จนความแตกต่างไม่รู้สึกมีความหมาย
  • จัดสินค้าที่คุณภาพต่างกันมากไว้ในระดับเดียวกัน
  • คงระดับราคาไว้เหมือนเดิมหลายปีขณะที่ต้นทุนเพิ่มขึ้นอย่างมาก
  • เพิ่มระดับที่สี่หรือห้าโดยไม่มีบทบาทที่ชัดเจน
  • มองข้ามช่วงงบประมาณของลูกค้าเองเมื่อกำหนดระดับราคา

การทบทวนระดับราคาในระยะยาว

ควรทบทวนระดับราคาตามรอบที่กำหนด เช่น ทุกหกเดือน หรือเมื่อต้นทุนวัตถุดิบเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญ การทบทวนจะตรวจว่าแต่ละระดับยังตรงกับต้นทุนและความคาดหวังของลูกค้าหรือไม่ และมีสินค้าที่ย้ายไปอยู่ผิดระดับหรือไม่

เมื่อต้องเปลี่ยนระดับราคา ผู้ขายย้ายทั้งกลุ่มไปยังระดับใหม่ได้ แทนการปรับสินค้าทีละรายการ วิธีนี้ทำให้กลุ่มสินค้าสม่ำเสมอและอธิบายการเปลี่ยนแปลงให้ลูกค้าเข้าใจได้ง่ายขึ้น

การสื่อสารระดับราคาให้ลูกค้า

ลูกค้าตอบสนองดีที่สุดเมื่อระดับต่างๆ ตั้งชื่อด้วยคำที่เข้าใจง่าย ตั้งชื่อแต่ละระดับตามสิ่งที่มีให้ เช่น พื้นฐาน มาตรฐาน หรือพรีเมียม และระบุราคาครั้งเดียวอย่างชัดเจนในทุกช่องทาง การแสดงชื่อระดับไว้ข้างรูปสินค้าหรือข้อมูลจำเพาะช่วยให้ผู้ซื้อเข้าใจว่าทำไมสินค้าจึงอยู่ในระดับนั้น โดยไม่ต้องอ่านคำอธิบายยาว

หลีกเลี่ยงการจัดสินค้าไว้ในระดับที่ไม่ตรงกับคำอธิบาย หากสินค้าระบุว่าเป็นพรีเมียมแต่มีเพียงฟีเจอร์พื้นฐาน ลูกค้าจะรู้สึกถูกหลอก และการคืนสินค้าจะเพิ่มขึ้น ความสอดคล้องระหว่างป้ายระดับ ชื่อสินค้า และคำอธิบายสินค้าเป็นวิธีที่ง่ายที่สุดในการปกป้องระดับราคาจากการร้องเรียน

เมื่อระดับราคาเปลี่ยน ให้สื่อสารก่อนที่ลูกค้าจะสังเกตเห็น ประกาศสั้นๆ บนเว็บไซต์ การอัปเดตรายการสินค้า และหมายเหตุในอีเมลยืนยันคำสั่งซื้อล้วนช่วยได้ คำอธิบายที่ชัดเจนว่าทำไมระดับราคาจึงเปลี่ยน เช่น ต้นทุนวัตถุดิบที่สูงขึ้น มักได้รับการตอบรับดีกว่าการเปลี่ยนแปลงเงียบๆ

พนักงานหน้าร้านก็ต้องเข้าใจตรรกะของระดับราคาเดียวกัน ให้คู่มือสั้นๆ ที่อธิบายจุดประสงค์ของแต่ละระดับและลูกค้าทั่วไปของระดับนั้น พนักงานที่เข้าใจโครงสร้างจะช่วยลูกค้าเลือกได้รวดเร็ว ซึ่งทำให้ระดับราคาทำงานได้ตามที่ออกแบบไว้

ประเด็นสำคัญ

  • การตั้งราคาเป็นระดับชั้นเสนอกลุ่มสินค้าที่ระดับราคาตายตัวไม่กี่ระดับเพื่อให้เลือกง่ายขึ้น
  • สามถึงห้าระดับที่มีช่องว่างชัดเจนมักได้ผลดีที่สุด
  • ทบทวนระดับราคาอย่างสม่ำเสมอเพื่อให้สอดคล้องกับต้นทุนและความคาดหวังของผู้ซื้อ
  • ใช้การตั้งราคาเป็นระดับชั้นร่วมกับการตั้งราคาแบบไดนามิกเฉพาะเมื่อมีความจำเป็นชัดเจน

คำถามที่พบบ่อย

การตั้งราคาเป็นระดับชั้นควรมีกี่ระดับราคา

สามถึงห้าระดับเป็นเรื่องปกติ สามระดับมักเพียงพอสำหรับกลุ่มสินค้าที่เรียบง่าย ขณะที่กลุ่มสินค้าที่ใหญ่กว่าอาจต้องใช้สี่หรือห้าระดับ จำนวนที่เหมาะสมขึ้นอยู่กับความกว้างของช่วงต้นทุนและปริมาณตัวเลือกที่ลูกค้าคาดหวัง

การตั้งราคาเป็นระดับชั้นลดยอดขายหรือไม่

อาจเพิ่มยอดขายได้เพราะทำให้การเลือกง่ายขึ้น ความเสี่ยงคือระดับราคาที่วางไว้ไม่ดีอาจทำให้ลูกค้าไม่มีตัวเลือกที่เหมาะสม จึงควรตรวจสอบระดับราคากับพฤติกรรมจริงของผู้ซื้อ

การตั้งราคาเป็นระดับชั้น (Price Lining) ใช้ได้กับสินค้าที่จับต้องได้เท่านั้นหรือไม่

ไม่ ยังใช้กับแพ็กเกจซอฟต์แวร์ แพ็กเกจบริการ และสินค้าดิจิทัล ซึ่งระดับที่ตายตัวทำให้ข้อเสนอเข้าใจง่ายขึ้น

คำที่เกี่ยวข้อง

ใน BlackAha Smart Price ช่วยให้คุณได้ราคาขายที่แนะนำสำหรับสินค้าทุกรายการ โดยอิงจากราคาคู่แข่งและราคาตลาด

กลับไปที่พจนานุกรมราคา