ลูกค้าที่มุ่งหวัง (Lead)

ลีดคือบุคคลหรือองค์กรที่แสดงความสนใจในสินค้าและให้ช่องทางผู้ขายติดตามต่อ เช่น ที่อยู่อีเมลหรือคำขอใบเสนอราคา ลีดยังไม่ใช่ผู้ซื้อ แต่อยู่ระหว่างผู้เข้าชมนิรนามกับลูกค้าที่จ่ายเงิน การตลาดมุ่งสร้าง คัดกรอง และเปลี่ยนลีดให้เป็นลูกค้า

จากผู้เข้าชมสู่ลีดสู่ลูกค้า

ผู้เข้าชมส่วนใหญ่เข้ามา ดู แล้วออกไปโดยไม่เปิดเผยตัวตน ผู้เข้าชมจะกลายเป็นลีดในช่วงเวลาของการแลกเปลี่ยนโดยสมัครใจ: กรอกแบบฟอร์ม เริ่มทดลองใช้ ดาวน์โหลดคู่มือ ขอใบเสนอราคา หรือสมัครรับข่าวสาร ตอนนี้ผู้ขายรู้แล้วว่าเขาเป็นใครและได้รับอนุญาตให้สนทนาต่อ

ไม่ใช่ทุกลีดจะกลายเป็นลูกค้า และนั่นเป็นเรื่องปกติ จุดประสงค์ของขั้นลีดคือให้ธุรกิจทุ่มเทความพยายามกับคนที่ยกมือแสดงความสนใจ แทนที่จะกระจายข้อความเดียวกันไปยังทุกคนที่ผ่านมา

การแลกเปลี่ยนควรรู้สึกยุติธรรมสำหรับผู้เข้าชม คู่มือการซื้อที่ละเอียด ใบเสนอราคาที่แม่นยำ หรือการแจ้งเตือนที่มีประโยชน์ เป็นเหตุผลที่ชัดเจนในการให้ข้อมูลติดต่อ แบบฟอร์มที่ไม่ให้อะไรตอบแทนจะดึงดูดลีดได้น้อย และลีดที่ได้มาก็มักไม่อยากพูดคุย

ประเภทของลีดที่พบบ่อย

  • ลีดที่ผ่านการคัดกรองโดยการตลาด: ผู้ที่พฤติกรรมบ่งบอกถึงความสนใจจริง เช่น กลับมาหลายครั้งหรืออ่านหน้าราคา
  • ลีดที่ผ่านการคัดกรองโดยฝ่ายขาย: ลีดที่พนักงานขายยืนยันแล้วว่ามีความต้องการ งบประมาณ และกรอบเวลาที่เป็นไปได้จริง
  • ลีดที่ผ่านการคัดกรองจากการใช้ผลิตภัณฑ์: ผู้ทดลองใช้หรือผู้ใช้แพ็กเกจฟรีที่ใช้งานถึงระดับที่มักเกิดก่อนการซื้อ
  • ลีดขาเข้า: ผู้ที่ค้นพบธุรกิจและติดต่อเข้ามาเอง
  • ลีดขาออก: ลูกค้าเป้าหมายที่ธุรกิจติดต่อไปก่อน

แต่ละทีมนิยามป้ายกำกับเหล่านี้ต่างกัน สิ่งที่มีประโยชน์จึงเป็นการตกลงภายในว่าแต่ละป้ายหมายถึงอะไร และลีดจะย้ายจากขั้นหนึ่งไปอีกขั้นเมื่อใด

การให้คะแนนลีด

การให้คะแนนลีดคือการให้คะแนนกับคุณลักษณะและการกระทำ เพื่อให้ลีดที่มีแนวโน้มดีที่สุดได้รับความสนใจก่อน คะแนนความเหมาะสมสะท้อนว่าลีดเป็นใคร เช่น ขนาดบริษัทหรืออุตสาหกรรม คะแนนความสนใจสะท้อนสิ่งที่เขาทำ เช่น เปิดอีเมล เปรียบเทียบแพ็กเกจ หรือกลับมาภายในหนึ่งสัปดาห์ ลีดที่ผ่านเกณฑ์ที่ตกลงกันไว้จะถูกส่งต่อให้ฝ่ายขาย

การให้คะแนนได้ผลดีที่สุดเมื่อตรวจสอบเทียบกับผลลัพธ์จริง ทุกสองสามเดือน ให้เปรียบเทียบคะแนนของลีดที่ซื้อกับลีดที่ไม่ซื้อ หากคะแนนสูงไม่ได้ทำนายการซื้อ ก็ต้องปรับน้ำหนักคะแนน

ทำเวอร์ชันแรกให้เรียบง่าย สัญญาณห้าหรือหกอย่าง เช่น เข้าหน้าราคาสองครั้ง สอบถามระยะเวลาจัดส่ง หรือเพิ่มสินค้าลงในใบเสนอราคา อธิบายและปรับได้ง่ายกว่าแบบจำลองที่มีตัวแปรสี่สิบตัว คะแนนติดลบก็สำคัญ: อีเมลของนักศึกษา หรือคำขอซื้อเพียงชิ้นเดียวจากซัพพลายเออร์ค้าส่ง อาจทำให้คะแนนลดลง

ต้นทุนต่อลีดและสิ่งที่ซ่อนอยู่

ต้นทุนต่อลีดคือค่าใช้จ่ายด้านการตลาดในช่วงเวลาหนึ่งหารด้วยจำนวนลีดที่สร้างได้ ตัวอย่างเช่น ซัพพลายเออร์เฟอร์นิเจอร์สำนักงานรายหนึ่งใช้เงิน 3,000 ดอลลาร์กับแคมเปญหนึ่งและได้คำขอใบเสนอราคา 120 รายการ ต้นทุนต่อลีดคือ 25 ดอลลาร์ ตัวเลขเหล่านี้เป็นสมมติฐานเพื่อใช้อธิบายเท่านั้น

ต้นทุนต่อลีดที่ต่ำไม่ได้ดีเสมอไป หากซัพพลายเออร์รายเดิมได้ลีด 300 รายจากแคมเปญที่ถูกกว่า แต่มีเพียงไม่กี่รายที่ซื้อ ต้นทุนต่อลูกค้าอาจสูงกว่าเดิม ให้ติดตามลีดไปจนถึงรายได้เสมอ และเปรียบเทียบช่องทางด้วยต้นทุนต่อการขายและอัตรากำไร ไม่ใช่ดูแค่จำนวนลีด

การตั้งราคาสร้างและคัดกรองลีดอย่างไร

การตัดสินใจด้านราคากำหนดว่าใครจะกลายเป็นลีด รายการราคาที่เปิดเผยช่วยให้ผู้ซื้อคัดกรองตัวเอง: คนที่ซื้อไม่ไหวจะออกไป และลีดที่เหลือก็ยอมรับช่วงราคานั้นแล้ว ราคาที่ซ่อนไว้พร้อมปุ่มขอใบเสนอราคาสร้างลีดได้มากกว่า แต่หลายรายจะถอนตัวเมื่อเห็นตัวเลข

ในอีคอมเมิร์ซ การสมัครรับข้อมูลเกี่ยวกับราคาเป็นแหล่งลีดที่แข็งแกร่ง ผู้เข้าชมที่ขอให้แจ้งเมื่อสินค้าลดราคาต่ำกว่าจำนวนหนึ่ง ได้เปิดเผยทั้งความตั้งใจและราคาเป้าหมายแล้ว ในการขายแบบธุรกิจ คำขอใบเสนอราคาบอกผู้ขายว่าสินค้าและจำนวนใดสำคัญ ซึ่งช่วยเตรียมข้อเสนอที่แข่งขันได้ การรู้ว่าคู่แข่งอยู่ตรงไหน เช่น ผ่าน การจัดอันดับราคาช่วยให้ทีมขายประเมินได้ว่ามีช่องว่างให้ขยับเท่าใดก่อนตอบกลับ

ข้อผิดพลาดที่ทำให้เสียลีด

  • ติดตามช้า ทำให้ความสนใจลดลงหรือคู่แข่งตอบก่อน
  • ขอข้อมูลมากเกินไปในแบบฟอร์มแรก ทำให้การสมัครลดลง
  • ส่งข้อความทั่วไปแบบเดียวกันให้ทุกลีดโดยไม่สนใจว่าเขาถามอะไร
  • เก็บข้อมูลติดต่อโดยไม่ได้รับความยินยอมที่ชัดเจน ซึ่งอาจละเมิดกฎความเป็นส่วนตัวที่แตกต่างกันไปในแต่ละประเทศ

ปัญหาที่พบบ่อยอีกอย่างคือช่องว่างระหว่างฝ่ายการตลาดกับฝ่ายขาย หากฝ่ายการตลาดนับลีดและฝ่ายขายนับรายได้ ทั้งสองฝ่ายอาจดูประสบความสำเร็จขณะที่ธุรกิจไม่ได้เป็นเช่นนั้น นิยามร่วมและการรายงานร่วมช่วยปิดช่องว่างนั้น

กระบวนการจัดการลีดแบบง่ายสำหรับเริ่มต้น

  1. เลือกช่องทางที่ชัดเจนหนึ่งหรือสองช่องทางให้ผู้เข้าชมกลายเป็นลีด เช่น แบบฟอร์มขอใบเสนอราคาและจดหมายข่าว
  2. ขอเฉพาะข้อมูลที่จำเป็นเพื่อตอบกลับได้อย่างเป็นประโยชน์
  3. ตอบคำขอใบเสนอราคาภายในหนึ่งวันทำการ ถ้าเร็วกว่านั้นยิ่งดี
  4. ติดแท็กลีดแต่ละรายตามแหล่งที่มา และตามสินค้าหรือราคาที่สอบถาม
  5. ทบทวนทุกเดือนว่าแหล่งใดสร้างลูกค้า ไม่ใช่แค่ผู้ติดต่อ

กระบวนการนี้ตั้งใจให้เล็ก ร้านที่จัดการลีดห้าสิบรายต่อเดือนได้ดีจะเรียนรู้ได้มากกว่าร้านที่เก็บห้าร้อยรายแต่ตอบช้า ให้เพิ่มระบบอัตโนมัติ การให้คะแนน และแบบฟอร์มเพิ่มเติมก็ต่อเมื่อวงจรพื้นฐานของการเก็บข้อมูล การตอบกลับ และการทบทวนทำงานได้อย่างน่าเชื่อถือแล้ว

ประเด็นสำคัญ

  • ลีดคือบุคคลหรือบริษัทที่สนใจและติดต่อได้แต่ยังไม่ได้ซื้อ
  • การให้คะแนนลีดจัดอันดับลีดตามความเหมาะสมและพฤติกรรม เพื่อให้ความพยายามไปอยู่ที่ลีดที่มีแนวโน้มดีที่สุด
  • ประเมินช่องทางจากต้นทุนต่อลูกค้าและอัตรากำไร ไม่ใช่แค่ต้นทุนต่อลีด
  • ราคาที่เปิดเผย คำขอใบเสนอราคา และการแจ้งเตือนราคา ล้วนกำหนดจำนวนและคุณภาพของลีด

คำถามที่พบบ่อย

ลีดกับลูกค้าเป้าหมายต่างกันอย่างไร

การใช้คำแตกต่างกันไป หลายทีมเรียกผู้ติดต่อที่สนใจทุกคนว่าลีด และสงวนคำว่าลูกค้าเป้าหมายไว้สำหรับลีดที่ผ่านการคัดกรองแล้วว่าเป็นผู้ซื้อที่เป็นไปได้จริง ให้ตกลงนิยามเดียวภายในธุรกิจของคุณและใช้อย่างสม่ำเสมอ

สมาชิกจดหมายข่าวนับเป็นลีดหรือไม่

โดยทั่วไปนับ เพราะบุคคลนั้นแสดงความสนใจและให้ความยินยอมให้ติดต่อแล้ว แต่ความตั้งใจซื้ออาจต่ำ หลายธุรกิจจึงให้คะแนนสมาชิกต่ำกว่าผู้ขอใบเสนอราคาหรือผู้ทดลองใช้

ควรแสดงราคาต่อสาธารณะเพื่อให้ได้ลีดที่ดีขึ้นหรือไม่

ราคาที่เปิดเผยมักให้ลีดน้อยลงแต่ผ่านการคัดกรองดีกว่า เพราะผู้ซื้อที่รับช่วงราคาไม่ได้จะออกไปตั้งแต่ต้น ราคาที่ซ่อนไว้ให้ลีดมากกว่าแต่มีคนถอนตัวมากกว่า ทางเลือกที่ถูกต้องขึ้นอยู่กับว่าแต่ละดีลต้องปรับแต่งเฉพาะมากเพียงใด

ธุรกิจควรติดตามลีดเร็วแค่ไหน

เร็วที่สุดเท่าที่ทำได้อย่างสมเหตุสมผล ความสนใจจางหายเร็ว และผู้ซื้อมักติดต่อผู้ขายหลายรายพร้อมกัน เป้าหมายภายในที่ชัดเจน เช่น หนึ่งวันทำการสำหรับคำขอใบเสนอราคา ช่วยให้การติดตามสม่ำเสมอ

คำที่เกี่ยวข้อง

ใน BlackAha Ad Tracking ช่วยให้คุณเห็นกิจกรรมโฆษณาของคู่แข่งบนแพลตฟอร์มโฆษณาหลักๆ

กลับไปที่พจนานุกรมราคา